دوستان عزیز سلام.همون طور که حتما می دونین به ولنتاین خیلی نزدیکیم اما چیزی که من میخوام امروز بگم یه چیزیه قشنگتر از ولنتاین

یه جشن ایرانی ایران باستان روز عشق و دوستی توی ایران باستان قشنگ ما

بعد از خوندن این مطلب بیاین روز عشق رو به ۲۹ بهمن تغییر بدیم

سپندار مذگان

در ایران باستان و بیست قرن پیش از میلاد روزی موسوم به روز عشق بوده است.

در تقویم جدید ایرانی دقیقا برابراست با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از

روز ولنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر این ماه ها

اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال

روز اول روز «اهورامزدا»، روز دوم «روز بهمن» (سلامت، اندیشه)

که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت «بهترین راستی و پاکی»

که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور«شاهی و فرمانروایی آرمانی»

که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. " سپندار مذ"

لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است

چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را

به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد.

به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند.

در هر ماه یک بار نام روز و ماه یکی می ‌‌شده است که در همان روز که نامش

با نام ماه یکی می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه.

مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت.

همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال

که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم

معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند.

مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده

و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

 

 

    

     

               من که از دیدن این عکس ها و شخصیتی که زن در ایران باستان داشته خسته نمیشم شما رو نمی دونم